دوره 4، شماره 3 - ( 7-1395 )                   جلد 4 شماره 3 صفحات 48-54 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


1- دانشجوی دکتری دانشگاه علوم پزشکی مشهد، arshid.yousefi5@gmail.com
2- دانشیار دانشگاه علوم پزشکی مشهد، meshkatz@mums.ac.ir
3- دانشجوی دکتری دانشگاه علوم پزشکی مشهد، k_farzad@yahoo.com
4- کارشناسی ارشد دانشگاه علوم پزشکی مشهد، ali.shamsazar@yahoo.com
5- کارشناسی ارشد ، ahmadipourz921@mums.ac.ir
چکیده:   (484 مشاهده)

زمینه و هدف: انتروکوک‌ها کوکسی های گرم مثبت، از مهمترین پاتوژن‌های انسانی بوده و عامل عفونت‌های بیمارستانی و اکتسابی از جامعه محسوب می‌شوند و مقاومت ذاتی به تعدادی از عوامل ضد میکروبی دارند. هدف از این مطالعه بررسی الگوی مقاومت آنتی‌بیوتیکی انتروکوک‌های جدا شده از بیماران مراجعه کننده به بیمارستان آموزشی قاﺋم دانشگاه علوم پزشکی مشهد بود.

روش‌ها: در مجموع 110 ایزوله انتروکوکی از فروردین تا مهر سال 94 از بیمارستان آموزشی قاﺋم دانشگاه علوم پزشکی مشهد جمع‌آوری شد. سپس تعیین حساسیت ایزوله‌ها نسبت به 10 آنتی‌بیوتیک منتخب به روش دیسک دیفیوژن (MDDM) انجام شد.

نتایج: مقاومت سویه‌های انتروکوکی به آنتی‌بیوتیک‌های ونکومایسین، پنی‌سیلین، سفتریاکسون، اریترومایسین، آمپی‌سیلین، آموکسی‌سیلین، سیپروفلوکساسین، جنتامایسین، نالیدیکسیک اسید و کوتریموکسازول به ترتیب 4/5 درصد، 5/54 درصد، 70 درصد، 79 درصد، 8/41 درصد، 5/35 درصد، 8/71 درصد، 4/65 درصد، 89 درصد، 8/71 درصد بود. در این مطالعه (6/83 درصد) 92 ایزوله مربوط به نمونه ادرار و (3/16 درصد) 18 ایزوله مربوط به نمونه‌های مختلف (7 ایزوله از خون، 1 ایزوله از مایع مغزینخاعی، 3 ایزوله از زخم و 7 ایزوله از ترشحات) بود. ایزوله‌های باکتری از (51 درصد) 56 نفر مرد و (46 درصد) 54 نفر زن جداسازی شد.

نتیجه‌گیری: بر اساس نتایج حاصل از این مطالعه، درصد قابل توجهی از سویه‌های انتروکوکی مقاومت بالایی به آنتی‌بیوتیک‌های نالیدیکسیک اسید، اریترومایسین، سیپروفلوکساسین، کوتریموکسازول و سفتریاکسون را نشان می‌دهند. بنابراین، استراتژی‌های درمانی مناسب برای کنترل و جلوگیری از گسترش گونه‌های مقاوم مورد نیاز است.

متن کامل [PDF 584 kb]   (141 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: ۱۳۹۵/۸/۲۱ | پذیرش: ۱۳۹۵/۱۱/۲۶ | انتشار: ۱۳۹۶/۲/۱۴