دوره 5، شماره 1 - ( 1-1396 )                   جلد 5 شماره 1 صفحات 7-16 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


دانشگاه لرستان
چکیده:   (276 مشاهده)

زمینه و هدف: با تولد کودک کم توان ذهنی در خانواده استرس و مشکلاتی خصوصا برای مادر ایجاد می­شود. در نتیجه آموزش والدین به‌خصوص مادر اهمیت بسزایی دارد. والدگری مثبت از روش‌های آموزش والدین است که استفاده از آن برای مادرانی که کودک مبتلا به اختلالات رفتاری و عاطفی دارند توصیه می‌گردد. این مطالعه با هدف بررسی اثربخشی آموزش گروهی والدگری مثبت بر استرس والدگری و خودکارآمدی والدگری مادران و مشکلات رفتاری دانش ­آموزان کم‌توان ذهنی انجام گرفت.

روش‌ها: در این پژوهش نیمه تجربی، ۳۰ نفر از مادران دانش­آموزان پسر کم­توان­ذهنی خرم­آباد به‌صورت نمونه ­گیری تصادفی مرحله‌ای انتخاب شدند و به‌‌صورت تصادفی در گروه آزمایش و کنترل جای گرفتند. گروه آزمایش در طی ۸ جلسه‌ی دو ساعته تحت آموزش برنامه والدگری مثبت ساندرز (۱۹۹۳) قرار گرفتند. ابزارهای گردآوری داده­ها شامل پرسشنامه ­های تنیدگی والدینی، خـود اثـرمندی والدینی و رفتار کودک بود. داده‌ها با آزمون کوواریانس چند متغیره و کوواریانس تک متغیره تحلیل شد.

نتایجنتایج نشان داد که آموزش والدگری مثبت بر مشکلات رفتاری (شدت مشکل و فراوانی مشکل) دانش­آموزان، استرس والدگری و خودکارآمدی والدگری مادران دانش ­آموزان کم­توان ذهنی تأثیر دارد (0/001>P، 38/712=F، ۱۱۹/۰= ضریب لامبدای ویلکز، 0/881= اندازه اثر).

نتیجه­ گیری: آموزش گروهی مادران دانش­آموزان کم­توان­ذهنی آموزش‌پذیر به روش والدگری مثبت بر استرس والدگری و خودکارآمدی والدگری مادران و همچنین بر مشکلات رفتاری (از نظر شدت و فراوانی مشکل) دانش­ آموزان کم­ توان­ ذهنی آموزش‌پذیر تأثیرگذار است و طراحی و اجرای جلسات آموزش برای والدین پیشنهاد می ­شود.

متن کامل [PDF 607 kb]   (257 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: ۱۳۹۶/۳/۱۱ | پذیرش: ۱۳۹۶/۳/۲۷ | انتشار: ۱۳۹۶/۴/۱