Journal of Torbat Heydariyeh University of Medical Sciences

fa تأثیر مداخله آموزشی ترکیبی مجازی و حضوری مبتنی بر نظریه خودکارآمدی بندورا بر بهزیستی ذهنی مردان مبتلا به دیابت نوع دو The impact of combined virtual and in-person educational intervention based on bandura's self-efficacy theory on mental well-being in men with type2 diabetes تخصصي Special پژوهشي Research <div style="text-align: justify;">زمینه و هدف: دیابت، شایع‌ترین بیماری متابولیک در جهان محسوب می‌شود. این مطالعه، باهدف تعیین تأثیر مداخله آموزشی ترکیبی مجازی و حضوری مبتنی بر نظریه خودکارآمدی بندورا بر بهزیستی ذهنی مردان مبتلا به دیابت نوع دو انجام گرفت. روش ها: این پژوهش در دو مرحله مقطعی و مداخله‌ای انجام شد. در مرحله اول، 160 بیمار دیابتی مراجعه‌کننده به کلینیک احمدیه تربت‌حیدریه در سال 1403 با روش تصادفی ساده انتخاب شدند. سپس بر اساس نتایج، برنامه آموزشی طراحی و روی 80 نفر از بیماران اجرا شد. گروه آزمون در 6 جلسه حضوری و مجازی شرکت کرد و گروه کنترل مراقبت‌های معمول را دریافت نمود. ابزار گردآوری داده‌ها شامل پرسش‌نامه‌های دموگرافیک، خودکارآمدی و بهزیستی ذهنی بود. داده‌ها در سه زمان (پیش‌آزمون، پس‌آزمون و پیگیری سه‌ماهه) با SPSS26 و آزمون‌های با اندازه‌گیری‌های تکراری و رگرسیون خطی تحلیل شد. نتایج: میانگین سنی بیماران 9/91±53/65 سال بود. میانگین طول مدت ابتلا به بیماری دیابت نوع دو در بیماران 5/32±6/66 سال بود. نتایج مرحله مداخله‌ای مطالعه نشان داد نمره خودکارآمدی بین زمان‌های قبل از مداخله (10/53 ± 136/93) نسبت به بعد از مداخله (13/90± 163/83) افزایش معنی‌دار آماری داشته است (0/01 > P). نتیجه حاصل از رگرسیون خطی نشان داد؛ مداخله آموزشی با ضریب (1/616)، خودکارآمدی با ضریب (0/054) و سن با ضریب (0/053-) رابطه معناداری با بهزیستی ذهنی داشتند. نتیجه گیری: مداخله آموزشی مبتنی بر نظریه خودکارآمدی بر بهزیستی ذهنی مردان مبتلا به دیابت نوع دو مؤثر می‌باشد.</div> <div style="text-align: justify;">Background & Aim: Diabetes is the most common metabolic disorder worldwide. This research was carried out to assess the impact of a combination of a virtual and a face-to-face educational intervention, based on the self-efficacy theory of Bandura, on mental well-being in men diagnosed with type 2 diabetes. Methods: This study used a two-step study that involved cross-sectional and interventional research. First, the simple random sampling was used to select 160 diabetic individuals visiting Ahmadiyeh Clinic in Torbat Heydariyeh in 2024. On this basis, subsequently, an educational program was created and provided to 80 participants. The experimental group was to be involved in six sessions (in-person and digital), and the control group was to be provided with standard care. The data collection tools were the demographic questionnaires and self-efficacy and mental well-being surveys. Three intervals were used to collect the information (baseline, the immediate post-intervention, and three months of follow-up) and verified through SPSS software version 26 repeated measures and linear regression testing between these intervals. Results: The mean age of the subjects was 53.65 (SD 9.91), and the average time of diabetes patients was 6.66 (SD 5.32). The intervention stage exhibited statistically significant changes in self-efficacy scores, which were lower than at the start of the interventional period (136.93 10.53) and set at the end of the intervention period (163.83 13.90) (P < 0.01). Linear regression analysis found significant results between the mental wellness and the educational intervention (coefficient 1.616), self-efficacy (coefficient 0.054), and age (coefficient -0.053). Conclusion: Self-efficacy theory-based educational interventions are effective in improving the mental well-being of men living with type 2 diabetes.</div> دیابت, خودکارآمدی, بهزیستی ذهنی, آموزش ترکیبی, مردان Diabetes, self-efficacy, mental well-being, men. 12 23 http://jms.thums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1867-1&slc_lang=fa&sid=1 Samira Zare Dorniani سمیرا زارع درنیانی Zaredorniani2020@gmail.com 100319475328460015621 100319475328460015621 No Department of Health Education and Health Promotion, Student Research Committee, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran گروه آموزش بهداشت و ارتقاء سلامت، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده بهداشت دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران Mohammad Ghorbani محمد قربانی Ghorbani_epi@yahoo.com 100319475328460015622 100319475328460015622 No Department of Epidemiology and Biostatistics, School of Health, Torbat Heydariyeh University of Medical Sciences, Torbat Heydariyeh, Iran گروه اپیدمیولوژی و آمار زیستی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تربت‌حیدریه، تربت‌حیدریه، ایران Jamshid Jamali جمشید جمالی JamaliJ@mums.ac.ir 100319475328460015623 100319475328460015623 No Department of Epidemiology and Biostatistics, School of Health, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran گروه اپیدمیولوژی و آمار زیستی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران Abbas Ghodrati Torbati عباس قدرتی تربتی Ghodratia1@thums.ac.ir 100319475328460015624 100319475328460015624 No Department of Medical Emergency, School of Paramedical Sciences, Torbat Heydariyeh University of Medical Sciences, Torbat Heydariyeh, Iran گروه فوریت های پزشکی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی تربت‌حیدریه، تربت‌حیدریه، ایران Mehr Sadat Mahdizadeh مهرالسادات مهدی زاده Mahdizadehtm@mums.ac.ir 100319475328460015625 100319475328460015625 Yes Department of Health Education and Health Promotion, Social Determinants of Health Research Center, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran گروه آموزش بهداشت و ارتقاء سلامت، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران