fa برآورد حداکثر ظرفیت هوازی (VO2-max) و مطالعه عوامل تاثیر گذار بر آن در کارگران مرد کارخانجات صنعتی سنندج در استان کردستان در سال 1392 تخصصي Special پژوهشي Research زمینه و هدف: از برآورد ظرفیت هوازی انسان می توان در ایجاد تناسب هرچه بیشتر بین فیزیولوژی کارگر و کار استفاده نمود. این مطالعه با هدف تعیین ظرفیت هوازی کارگران مرد صنایع شهر سنندج و تعیین عوامل موثر بر آن در سال 1392 به انجام رسید. روش: برای انجام این تحقیق 200نفر از کارگران مرد سالم غیر سیگاری به صورت تصادفی انتخاب شدند. برای تعیین ظرفیت هوازی کارگران از تست پله تاکسورت و شاهنواز استفاده گردید. برای بررسی روابط بین متغیرهای کیفی با میانگین VO2-max از آزمون t و برای بررسی ارتباط بین متغیرهای کمی و میانگین VO2-max از one way ANOVA و رگرسیون خطی چند گانه و برای ساختن بهترین مدل از آنالیز stepwise در رگرسیون خطی چندگانه استفاده گردید. یافته ها: بر طبق نتایج میانیگین ظرفیت هوازی کارگران (34/0)±92/2لیتر بر دقیقه بدست آمد. نتایج این مطالعه نشان داد که بین وزن بدن و وضعیت تاهل با بیشترین ظرفیت هوازی رابطه معنی دار وجود دارد. با توجه به نتایج این مطالعه بین قد، BMI، سن، سطح سواد، عادت ورزش کردن، نظام نوبت کاری و خستگی هنگام انجام کار با بیشترین ظرفیت هوازی رابطه معنی دار وجود ندارد. نتیجه گیری: وضعیت تاهل و وزن از عوامل موثر بر بیشترین ظرفیت هوازی می باشد. Background and Aim: Estimating the maximal aerobic capacity in humans can be used to establish the proportionality between the worker and work physiology. This study was conducted to determine VO2-max and its associated factors among male workers of industrial sector of Sanandaj city. Method: To conduct this study, 200 healthy and non-smoking male workers were randomly selected. Maximal aerobic capacity (VO2-max) was measured by Tuxworth & Shahnavaz method. T test and one way ANOVA test were used to examine the relationship between qualitative variables and VO2max mean and quantitative variables and VO2-max mean, respectively. The stepwise multiple linear regression analysis was used to build the best model. Results: According to results, workers’ maximal aerobic capacity mean was estimated to be 2.92±0/34 Lit/M. The results showed that there was association between VO2-max and weight and marital status while no association was found between VO2-max and height, BMI, age, education level, shift working, job satisfaction, exercise per week and fatigue. Conclusion: Weight and marital status are the factors affecting the maximal aerobic capacity. حداکثر ظرفیت هوازی, تناسب فیزیولوژیک, ظرفیت انجام کار فیزیکی, پروتکل تاکسورت و شاهنواز Maximum aerobic capacity, physiologically fitting, Physical work capacity, Tuxworth &amp,,,, Shahnavaz protocol. 34 41 http://jms.thums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-76-1&slc_lang=fa&sid=1 farshad arghavani فرشاد ارغوانی arghavanif@gmail.com 10031947532846001581 10031947532846001581 No KURDISTAN UNIVERSITY OF MEDICAL SCIENCWS دانشگاه علوم پزشکی کردستان gholamhaydar taymori غلامحیدر تیموری teimorigh1@gmail.com 10031947532846001582 10031947532846001582 No Torbat Heydariyeh University of Medical Science دانشگاه علوم پزشکی تربت حیدریه kamal ebrahimi کمال ابراهیمی ebrahimi.k2010@yahoo.com 10031947532846001583 10031947532846001583 Yes KURDISTAN UNIVERSITY OF MEDICAL SCIENCWS دانشگاه علوم پزشکی کردستان mohamad karim javanmardi محمد کریم جوانمردی javanmardi.karim@ymail.com 10031947532846001584 10031947532846001584 No KURDISTAN UNIVERSITY OF MEDICAL SCIENCWS دانشگاه علوم پزشکی کردستان khaled rahmani خالد رحمانی raahmanikhalid@yahoo.com 10031947532846001585 10031947532846001585 No KURDISTAN UNIVERSITY OF MEDICAL SCIENCWS دانشگاه علوم پزشکی کردستان