دوره 3، شماره 3 - ( 7-1394 )                   جلد 3 شماره 3 صفحات 30-23 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Vaghee S, Salarhaji A. Stigma in Family caregivers of Patients with Schizophrenia Hospitalized in Ibn-Sina Psychiatric Hospital of Mashhad in 2014-2015. Journal of Torbat Heydariyeh University of Medical Sciences. 2015; 3 (3) :30-23
URL: http://jms.thums.ac.ir/article-1-247-fa.html
واقعی سعید، سالارحاجی اعظم. استیگما در مراقبین خانوادگی بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی بستری در بیمارستان روان‌پزشکی ابن‌سینا مشهد در سال 94-1393. مجله دانشگاه علوم پزشکی تربت حیدریه. 1394; 3 (3) :30-23

URL: http://jms.thums.ac.ir/article-1-247-fa.html


1- مربی گروه آموزش روان پرستاری
2- دانشجوی کارشناسی ارشد آموزش پرستاری روان
چکیده:   (1260 مشاهده)

زمینه و هدف: امروزه متداول‌ترین فشار روانی – اجتماعی که خانواده‌های بیماران مبتلا به اختلالات روانی به‌ویژه بیماران مبتلا به اسکیزوفرن، با آن مواجه هستند؛ مسئله استیگما می‌باشد. در ایران، علی‌رغم تأثیرات فرهنگی و اجتماعی بر استیگما، کمتر به این مسئله پرداخته شده است. لذا مطالعه حاضر با هدف تعیین سطح استیگما در مراقبین خانوادگی خانواده بیماران مبتلا به اسکیزوفرن بستری در بیمارستان روانپزشکی ابن سینا- مشهد انجام گرفت.

روش‌ها: این مطالعه توصیفی- مقطعی بر روی 300 نفر از مراقبین خانوادگی خانواده بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی بستری در بیمارستان روان‌پزشکی ابن‌سینای در مشهد 1394-1393 به روش نمونه‌گیری در دسترس انجام شد. ابزار گردآوری داده‌ها، پرسشنامه تعدیل شده استیگمای احساسی بیمار روانی بود. تحلیل داده‌ها با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 11.5 و آمار توصیفی انجام شد.

نتایج: 70.4 درصد از مراقبین خانوادگی خانم و با میانگین سنی 14.8 ± 48.4 سال بودند. میانگین نمره کل استیگما در خانواده بیماران مبتلا به اسکیزوفرن 9.2 ± 6.42 (از 68 نمره) بود که بیشترین میانگین مربوط به بعد کنارگیری از اجتماع (3.3 ± 12.4) و کمترین میانگین مربوط به بعد تنهایی (3.0 ± 9.8) بود.

نتیجه‌گیری: با توجه به سطح نسبتا بالای استیگما در مراقبین خانوادگی بیماران مورد مطالعه، توجه به آن ضروری بوده و  پیشنهاد می‌شود آموزش جامعه در سطوح مختلف در زمینه برخورد مناسب با این بیماران و خانواده‌های آنان از طریق رسانه‌ها و مراکز بهداشتی درمانی صورت گیرد.

متن کامل [PDF 534 kb]   (461 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: ۱۳۹۴/۹/۱۵ | پذیرش: ۱۳۹۴/۱۰/۱۳ | انتشار: ۱۳۹۵/۴/۳۱

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
کد امنیتی را در کادر بنویسید

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله دانشگاه علوم پزشکی تربت حیدریه می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2015  All Rights Reserved | Journal of Torbat Heydariyeh University of Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb