دوره 5، شماره 1 - ( 1-1396 )                   جلد 5 شماره 1 صفحات 57-63 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Hajinezhad M R, Jamshidian A, Akbari M E. The Role of Peripheral glycine receptors in cannabinoid-induced feeding . Journal of Torbat Heydariyeh University of Medical Sciences. 2017; 5 (1) :57-63
URL: http://jms.thums.ac.ir/article-1-411-fa.html
حاجی‌نژاد محمد‌رضا، جمشیدیان عباس، اکبری محمدابراهیم. نقش گیرنده‌های محیطی گلیسین در اخذ غذای وابسته به گیرنده‌های کانابینوئیدی. مجله دانشگاه علوم پزشکی تربت حیدریه. 1396; 5 (1) :57-63

URL: http://jms.thums.ac.ir/article-1-411-fa.html


1- گروه علوم پایه دانشه زابل، دانشگاه زابل
2- گروه پاتوبیولوژی دانشگاه زابل، دانشگاه زابل
3- گروه علوم پایه دانشگاه زابل، دانشگاه زابل
چکیده:   (526 مشاهده)

زمینه و هدف: گیرنده‌های محیطی کانابینوئید و گلیسین در کنترل اخذ غذا نقش دارند. در این بررسی تداخل احتمالی این دو گیرنده در اخذ غذا بررسی شد.

روش‌ها : این تحقیق تجربی بر روی چهل سر موش صحرایی نر نژاد ویستار انجام شد. در مرحله اول، اثر تجویز همزمان گلیسین (mg/kg 100) و آراشیدونیل-2- کلراتیل آمید )ACEA) آگونیست گیرندههایCB1 (mg/kg 1) ، در مرحله دوم اثر پیش تزریق استریکنین هیدروکلرید ( آنتاگونیست رقابتی گیرندههای پس سیناپسی گلیسین) با دوز 01/0 بر اخذ غذای ناشی از ACEA ، در مرحله سوم اثر پیش تزریق 281AM  (آنتا­گونیست گیرنده‌های CB1) با دوز mg/kg 5/0 بر رفتار تغذیهای ناشی از گلیسین بررسی شد و نهایتا در مرحله چهارم اثر متقابل 281AM و استریکنین هیدروکلرید مورد ارزیابی قرار گرفت.

نتایج: در مرحله اول، تزریق داخل صفاقی گلیسین اخذ غذا را به‌طور معنی‌دار افزایش داد. همچنین متعاقب تجویز افزایش معنی‌دار اخذ غذا حاصل شد (0/05>p). تجویز همزمان گلیسین و ACEA نسبت به تجویز هر کدام به‌تنهایی، اثر معنی‌داری بر اخذ غذا نداشت (0/05<p). در مرحله دوم، پیش تزریق استریکنین نتوانست از اثر افزاینده اشتهای ACEA جلوگیری کند. همچنین پیش تزریق 281AM تاثیر معنی‌داری بر اخذ غذای ناشی از گلیسین نداشت. در مرحله چهارم،  تجویز همزمان 281AM و استریکنین، اخذ غذای تجمعی را به‌طور معنی‌دار در مقایسه با تجویز هر کدام به‌تنهایی کاهش داد (0/05>p).

نتیجه‌گیری : تاکنون اثر گیرنده­های کانابینوئید CB1 بر رفتار تغذیهای ناشی از گلیسین بررسی نشده است. در بررسی حاضر با وجود برخی اثرات همافزایی، بهنظر میرسد گلیسین و کانابینوئیدها هر کدام از مسیرهای عصبی جداگانه اشتها را افزایش میدهند.

متن کامل [PDF 859 kb]   (189 دریافت)    
نوع مطالعه: كاربردي | موضوع مقاله: عمومى
دریافت: ۱۳۹۶/۳/۲۷ | پذیرش: ۱۳۹۶/۳/۲۷ | انتشار: ۱۳۹۶/۴/۱

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
کد امنیتی را در کادر بنویسید

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله دانشگاه علوم پزشکی تربت حیدریه می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2015  All Rights Reserved | Journal of Torbat Heydariyeh University of Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb