دوره 4، شماره 4 - ( 10-1395 )                   جلد 4 شماره 4 صفحات 54-62 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


دانشیار دانشگاه محقق اردبیلی
چکیده:   (242 مشاهده)

زمینه و هدف: اختلالات اضطرابی و افسردگی همبودی بالایی دارند. درمان فراتشخیصی یکپارچه با تاکید بر فرآیندهای مرکزی آسیب‌شناسی و مورد آماج قرار دادن این فرآیندهای مشترک، می‌تواند در درمان همبودی بسیار موثر باشد. از این رو پژوهش حاضر با هدف بررسی اثر درمان فراتشخیصی یکپارچه بر اختلالات اضطرابی و افسردگی همایند انجام شد.

روش‌ها: پژوهش حاضر یک طرح آزمایشی تک موردی از نوع طرح خط پایه چندگانه با آزمودنی‌های متفاوت است که طی 12 جلسه روی سه بیمار با پیگیری 6 هفته‌ای اجرا شد. داده‌ها با استفاده از روش‌های ترسیم دیداری، درصد بهبودی و اندازه اثر مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. ابزارهای مورد استفاده شامل مصاحبه‌ی بالینی ساختاریافته برای اختلالات محور I ، سیاهه اضطراب بک و سیاهه­ افسردگی بک- ویرایش دوم بود.

نتایج: درمان فراتشخیصی یکپارچه به طور معنی­داری موجب کاهش شدت علائم اضطراب و افسردگی در مرحله پس از درمان و پیگیری شد،  به‌طوری که درصد بهبودی برای بیمار اول، دوم و سوم در علائم اضطراب به ترتیب 61/64، 51/42 و 52 درصد و در علائم افسردگی 47/36، 51/51 و 60 درصد به دست آمد.

نتیجه ­گیری: پژوهش حاضر با آماج قرار دادن عوامل مشترک هیجانی به جای نشانه­های اختصاصی اختلال از طریق پروتکل یکپارچه، شواهد دیگری برای رویکرد ابعادی آسیب­ شناسی روانی فراهم ساخت. در این پژوهش تغییرات معناداری در علائم 3 بیمار ایجاد شد و دستاوردهای درمانی در دوره­ی پیگیری حفظ شد.

متن کامل [PDF 590 kb]   (106 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: ۱۳۹۶/۱/۷ | پذیرش: ۱۳۹۶/۱/۲۸ | انتشار: ۱۳۹۶/۴/۱